Economisch landschap……

Economische paniek in het Noorden en Westen veroorzaakt door het Zuiden….althans dat zegt en schrijft de internationale pers.

Grappig is het zeker niet, eerder schrijnend. Spanje halt haar begroting niet, Griekenland is toch niet van plan om zich aan de voorwaarden van Brussel te conformeren, Frankrijk wil de 3% norm herzien, Italië en Portugal kampen met structurele tekorten, enfin het moddert maar door.

Hoe anders is het in het Zuiden van Nederland ! De Maastrichtse bevolking neemt toe, de leegstand van de (winkel-)panden in Wijck is teruggedrongen tot slechts 6%, de hotels laten betere bezettingen en betere kamerprijzen zien. Minstens zo belangrijk is het om te melden dat op “grotere” Zuid-Limburgse schaal belangrijke en vooral positieve geluiden te melden zijn; “mogelijke plannen BMW in Born” en wat denkt u van deze: “Saudiers investeren € 135 miljoen in Zuid Limburg”.

Ik heb geen boter op mijn hoofd. Ik realiseer mij dat dit broodnodige investeringen zijn om uberhaubt werkgelegenheid te kunnen behouden en niet om deze te creëren. Recent, onderweg naar de Randstad, betaalde ik ruim € 1,90 voor 1 liter benzine, de totaalnota? € 129,20….voor de lezers uit het Florijnen tijdperk: fl 284,70 voor één tank benzine !!!  En toch, ik stond, op diezelfde A2 ruim 1 uur in de file….blijkbaar kunnen we het nog betalen.

De moraal van dit verhaal? We moeten elkaar vooral ook voeden met de positieve geluiden, want die zijn er! Meer dan voldoende, je moet ze alleen willen horen, zien en lezen. Mij advies; deel enkel nog de positieve geluiden; Dat verandert onze “mood set” en maakt dat we in een positieve en opwaartse spiraal terecht komen. Dat maakt dat we (weer) willen reizen, kopen, verhuizen, klussen, uit eten, enfin, al die zaken die ook “voor de crisis” deden. 

Ik las recent een artikel. De kop luidde: “Nederland financieel terug naar 2005” ik denken………denken……denken……met de beste wil van de wereld kan ik mij geen moment herinneren waarop ik in 2005 geen beleg op mijn brood had…u wel? Kortom, kop op, kin omhoog ! We komen er met vereende krachten bovenop, dat beloof ik mijzelf, en U ! 

Dutch Hotel Award komt er weer aan

Hoe het winnen van de Dutch Hotel Award (Townhouse designhotel) je hotel op z'n kop zet !

Op z'n kop? Jazeker, het dak ging er af! Wat hebben we een feest gehad in het zuidelijkste puntje van het land! De dag na het winnen van de Award begon met rinkelende gsm’s en honderden felicitatiemails. Collega's uit het hele land, leveranciers, relaties, klanten en andere stakeholders hebben ons overstroomd met gelukwensen. In een mum van tijd veranderde "de huiskamer" van Townhouse in een bloemenzee waar menig bloemist jaloers op zou zijn.
De reactie’s waren hartverwarmend en overweldigend. Juist in tijden van economische malaise levert het winnen van de Dutch Hotel Award een enorme boost. Onze medewerkers waren en zijn allemaal apetrots. Iedereen moest het weten. Zelfs de Burgemeester van Maastricht bracht zijn felicitaties over; ook hij was trots dat de fel begeerde Award in zijn stad was terechtgekomen.
De dagen en weken er na werd in alle lokale en regionale bladen, blogs en kranten geschreven over onze winst. Onze kamerprijzen stegen significant. De "third parties" melden zich allemaal spontaan voor meer allotment. Maar ja, dat was niet nodig want het aantal directe boekingen via onze eigen website steeg eveneens met méér dan 35% (!). Tot op de dag van vandaag ondervinden we de voordelen van de gewonnen Award. Bij tenders geeft de vermelding van de Award net even het laatste zetje om de deal binnen te slepen. Bij onderhandelingen met corporate boekers helpt de Award enorm om de tarieven voor 2012 naar een hoger niveau te trekken.

 Zijn er dan géén nadelen? Jazeker wel! Plotseling beginnen andere hotels aanbiedingen te doen aan je MT leden. Je moet een dijk van een feest geven, je tent loopt vol waardoor je regelmatig neen moet verkopen en wanneer je allergisch bent voor bloemen zou ik er al helemaal niet aan beginnen!


Kortom, het winnen van de Dutch Hotel Award is misschien wel het beste wat een hotelier kan overkomen; de slagroom op de taart om het maar even in vaktermen uit te drukken. Schrijf je in, ook wanneer je niet als winnaar uit de bus komt is het een geweldige ervaring. Het motiveert je team om nog meer dan ooit hun creativiteit aan te spreken. Daarnaast is het een fantastische manier om een quick scan van je bedrijf te maken en daar waar nodig bepaalde processen te finetunen.
Ik wens u allemaal, met veel plezier, een geweldige tijd in de strijd om Award 2012 !

Rino Soeters

Goed weer?????

Ik hoorde het mijzelf de afgelopen weken diverse keren zeggen; “de betekenis van goed weer is voor ons plotseling volledig verandert” Huh, hoor ik u denken? Staat u mij toe, dan licht ik het toe.

Ons Grand Café op het Vrijthof heeft géén terras, dat wil zeggen; géén buitenterras. Wel een binnenterras, en al zeg ik het zelf, misschien wel het fraaiste van héél Maastricht, zo niet van heel Limburg, en ach als ik dan toch overdrijf, van héél Nederland. Ik heb al vergelijkingen gehoord met Florence, Rome, Milaan en zelfs Parijs.

Het Grand Café is “een hit” dit is een populaire term die ondernemers gebruiken wanneer ze “per toeval” het juiste concept hebben toegepast op het juiste moment. Sinds de opening zit de zaak vol, vanaf ’s ochtend tot ’s avonds laat. Het publiek is van grote klasse. Wat is Maastricht, in positieve zin, toch een vreemde eend in de Nederlandse bijt. Het voelt als Parijs. De grandeur van het café is niks vergeleken met de grandeur van onze bezoekers. Na slechts 1 maand open te zijn hebben we al een duidelijke stroom vaste gasten. Sommige komen zelfs iedere dag voor hun “dagelijks brood”. We hebben enorm moeten omschakelen, wij zijn gewend om te denken in kamernachten; nu denken we ook in koppen koffie.

Onze Barista (een populair woord voor de koffiemaker) heeft al laten weten dat hij ook in zijn dromen cappuccino’s, latte Machiato’s en espresso’s maakt. Blijkbaar had Maastricht, althans haar inwoners, enorme behoefte aan een ontmoetingsplek. Want dat is het Grand Café aan het worden, een plek waar inwoners van de stad elkaar ontmoeten. Een plek waar het goede van vroeger met het aangename van vandaag wordt herenigt. Met véél passie, inzet en plezier serveren onze obers iedere dag opnieuw vele gasten. De combinatie met de museumbezoekers is optimaal. Dagelijks spreken museumbezoekers mij aan over de leuke mix tussen de “couleur local” en de vele toeristen die het museum bezoeken. Het is een plek geworden waar je als toerist even komt “spieken” hoe het leven van de locale inwoners zich afspeelt. Zo’n plek waar we zelf ook gaan kijken wanneer we op stedentrip zijn in Parijs, Venetië of Milaan. Even luisteren, proeven en kijken hoe de inwoners met elkaar communiceren en wat hun gebruiken zijn. Maastricht doet haar geuzennaam eer aan: “Petit Paris”

Terug naar het weer dus; voor ons in het inmiddels goed weer wanneer de zon niet schijnt! Dan schijnt bij ons de zon wél. Vanaf 1 mei springen we nog een keer in het diepe; we krijgen, ik mag wel stellen een prachtige, ijsvitrine op ons overdekt terras. Prachtig Italiaans “design” ijs ligt smaak- en kleurvol op u te wachten. Dus wanneer u straks een paar uur op het terras in de zon heeft gezeten kunt u bij ons terecht voor een verkoelend Italiaans ijsje. Leuk toch?!

Als laatste nog een oproep; wij willen graag in contact komen met (jonge) musici die het leuk en leerzaam vinden om bij ons op de Cour te komen muziek maken. Van klassiek tot jazz, tot pop alles is toegestaan. Uiteraard kan alles in overleg. Met name rond de lunch en in de middaguren lijkt het ons te gek om live muziek te kunnen gehoor brengen. Ken je iemand of heb je zelf interesse? Mail mij dan rino@grandcafemaastricht.nl

Voor nu, geniet van de zon, en als je dan zin in koffie krijgt…….op naar de Vrijthof 18 !

Rino Soeters

De kop is er af….

We zijn open! Na maanden van plannen, bestellen, filosoferen, schetsen, onderhandelen, sollicitatiegesprekken etc. zijn we sinds vorige week woensdag geopend op het Vrijthof 18 !

GrandCafé Maastricht Soiron is hiermee een feit! De zaak is prachtig geworden, al zeg ik het zelf. Overigens is dit niet de verdienste van ons, maar van de Stichting Museum aan het Vrijthof die, geleid door Satijn Plus architecten, een juweel hebben gecreëerd. Het gebouw is écht briljant! De oude 15e eeuwse gevel straalt, de binnencour heeft iets van Venetie, of van Florence zo u wilt. Door de geplaatste mandarijnboom wordt het mediterane leven nog meer benadrukt.

Op onze eerste dag starte wij met 6 mensen in de bediening; dat is een heleboel voor een zaak met 95 stoelen, maar toch, beter iemand te veel dan te weinig….Ahum, nog vóór 11:00 hebben wij 3 extra collega’s laten invliegen. Een stormloop; het leek alsof heel Maastricht was uitgelopen het om het prachtige museum te bewonderen.

Dat is gelijk ook het unieke van dit mooie museum, ook zonder een kaartje te kopen kun je het museum binnenlopen en plaatsnemen in het Grand Café, door de betoverende omgeving waan je jezelf dan toch in het museum.

Wat hebben we gestunteld de eerste dagen, koffie duurde, door het mooie ambachtelijke apparaat, te lang. Vlaaien op, Grenache uitverkocht, de kok wist (nog) niet waar alles stond. Sommige gasten waren zelfs teleurgesteld, ik heb de eerste dagen aan zeker 100 gasten gevraagd om ons een paar dagen de kans te geven om de routine te krijgen; de meesten toonden begrip, sommige niet. Voor degene die niet tevreden waren, oprechte excuses, u mag beter van ons verwachten! Wij worden iedere dag beter en sneller; ik ben er van overtuigd dat wanneer u on seen 2e kans gunt wij u aangenaam zullen verrassen met onvervalste Maastrichtse gastvrijheid en kwaliteit!

Kortom, de kop is er af, en zoals altijd, het begin is moeilijk, maar deze zaak wordt een regelrechte hit, daar ben ik van overtuigd; kom maar eens kijken…..

Rino Soeters